Ana Sayfa HAYAT Hikayen Varsa Kazanırsın

Hikayen Varsa Kazanırsın

Sizinle Peter Guber’in yazdığı Hikayen Varsa Kazanırsın adlı kitaptan alıntı birkaç bölüm paylaşacağım. Bu kitabı okumanızı tavsiye ediyorum, çok güzel bir kitap.

Gerçek Kahramanlar Duygudaş ve Tanınmış Kişiliklerdir

Sizce en az bir ana karaktere bile sahip olmayan bir hikaye olabilir mi? mümkün değildir. Hikayenin özünde yer alan olay, aramızda bir bağ kurduğumuz veya sempati duyduğumuz  bir karakterin başına gelmedikçe bu bizim için bir anlam ifade etmez.

Eğer hikaye duygusunu aktarmayı ya da geçirmeyi başarabiliyorsa hikayenin kahramanı bizim duygu aktarıcımızdır. Bu karakterin duygularını ne kadar kendimize yakın hissedersek, kendimizi hikayeye o kadar kaptırırız. Mücadeleleri ve sorunları ile otantik ve savunmasız hale gelen karakterler izleyicilerin daha fazla sempatisini kazanır. İşte size kısa bir hikaye;

Hayatım boyunca karşılaştığım en önemli kahramanlardan biri Boston’da geçirdiğim çocukluk dönemimde mahallemizde yaşayan ve dejeneratif bir hastalıkla boğuşan genç bir çocuktu. Konuşması zor anlaşılıyordu. Yürüyemiyordu ve dolayısıyla mahallemizdeki çocuklarla birlikte okula gidemiyordu. Onu her gün pencerede oturmuş yoldan bisikletleriyle geçen çocukları seyrederken görürdüm.

Bir gün babasını ön ve arka alıştırma tekerlekleri olan bir bisikleti kaldırımda eliyle iterken gördüm. Sanki bir fil bile bu 6 tekerlekli bisiklete düşmeden bilebilecek gibiydi. Biraz sonra babanın çocuğu kucağında evden çıkarıp bu garip bisikletin üzerine oturttururken gördüm. Sonra baba eve geri döndü.

Çocuk pedalı çevirmeye başlar başlamaz bisiklet yana yattı. Babası pencereden seyrediyordu. Çocuk da babasının orada olduğunu biliyordu. Babası çocuğun yerde yattığını gördüğü halde ona yardım etmedi. Sonunda çocuk kendisini doğrulttu. Ancak 1 metre gidebilmişti ki bu sefer diğer yana düştü. Babası yine seyretmeye devam etti. Haftalar boyunca çocuk denemeye ve düşmeye devam etti, babası bu arada kılını bile kıpırdatmadı. Durumu anneme anlattım, o da kendi işime bakmamı söyledi. Yaşanan dram fazlasıyla tahrik ediciydi.

Bir Cumartesi sabahı çocuk kaldırıma çarptı. Artık, dayanamıyordum aşağıya inmeliydim. Kaldırıma ulaştığımda çocuk beni eliyle uzaklaştırdı. Pencereden seyreden babası da cama vurarak bana gitmem için işaret etti. Adamın bir çeşit canavar olduğuna kani olmuş şekilde ayağa kalkmaya çalışan çocuğu yalnız bırakıp ede koştum.  Birkaç gün sonra çocuk yine dışarıdaydı. Düştü kalktı uğraştı defalarca!

Derken bir anda düzgün bir şekilde gitmeye başladı! Yaklaşık 20 metre gitti , sonra döndü ve aynı yolu hiç düşmeden geldi! Yukarı doğru baktığımda pencereden oğluna gülümseyerek bakan babasını gördüm. Dönüp çocuğa baktığımda onun da yüzünün mutlulukla aydınlandığını gördüm. Sonra ikisi de gülmeye ve deli gibi birbirlerine el sallamaya başladılar, ben de ağlamaya.

Sonunda anlamıştım! İkisi de çocuğun nu zorlukla yüzleşmesi ve kendi başına mücadele etmesi gerektiğini biliyordu. Çocuğun kendi değişiminin baş aktörü olması ve kendini bizzat kurtarması gerekiyordu. Eğer babası yardımına koşsaydı, çocuk kendini bir kahraman gibi hissetmeyecekti. Ve ancak kahraman olduğunda bu zafer onun hayatının ileri aşamalarında karşılaşacağı daha başka önlenemeyecek dev dalgalarla yüzleşmesini mümkün kılacaktı. İnsanın kendi hikayesinin kahramanı ötesinde insanın kendi hayatının kahramanı olması vardır. İşte o gün bu 2 kavramın birbirine ne kadar yakından bağlı olduğunu fark ettim.

O çocuğun ancak 2 metre devam edebilen bisiklet yolculuğu karşısında müthiş bir sevinç duymuştum. Onun karşılaştığı bu benzersiz zorluk ve bunun karşısında verdiği mücadele ile kazandığı zafer benim için unutulmaz bir kararlılık hikayesi haline gelmişti. Okulda ne zaman notlarım düşse veya arkadaşlarımla aram açılsa veya yaptığım bir işte başarısızlığa uğrasam bu hikayeyi kendi kendime hatırlatırım. Bisikletiyle gezmeyi başaran çocuk, bana başarısızlıkların aslında başarıya giden yolda birer kasisten başka bir şey olmadığını öğretmişti.  Kahramanlar meydandan çekilmez. Asıl başarısızlık ayağa kalkmayı becerememektir. Bu hikaye benim için her zaman yıkılmama ve ayağa kalkma konusunda bir harekete geçme çağrısı oldu.

Kariyerimin özellikle başlarında aldığım pek çok darbe, bu hikayenin nimetlerini yaygınlaştırmamı sağladı. 30 yaşıma bastığımda Columbia Pictures şirketi beni stüdyosunun başına getirdi. Aldığım sorumlulukların yanı sıra, bu görevi isteyen ve bu pozisyona getirileceğini düşünen daha kıdemli kişilerin bana karşı takınacağı tutumdan çekiniyordum. Bu kişilerden birisi o sırada Columbia’nın prodüksiyondan sorumlu yöneticisi olan John Veitch idi. Gerçek bir savaş kahramanı olan John, 2. Dünya Savaşı sırasında Pasifik’te savaşırken yaralanmıştı. Korkuyu hemen hissederdi ve bunun bir lider için olumsuz bir özellik olduğunu iyi bilirdi. Kayıp Ufuklar (Lost Horizo) adlı filminin başarısızlığından sonra benim korku ve endişemi çok iyi hissedebiliyordu. Tecrübesiz bir yönetici olarak maalesef ben, o zamanın süperstrarları olan Burt Bacharach ve Hal David’in bu utanç verici müzikalde yer almalarını başından beri desteklemiştim. Bunun beni devirerek şirketin başına geçmek için bir fırsat olacağını düşünen Veitch bu fiyaskonun gala gösterisinden çıkarken yanıma geldi ve Bundan sonra olacaklardan korkuyor musun bakalım? Diye sordu.

John’un sert bir insan olduğunu, ama aynı zamanda sert tepki almaktan da hoşlandığını biliyordu. Kafamı toplayıp cevap verdim. Kuşkusuz. Ve ona bisikletle dolaşan çocuğun hikayesini anlattım. Başarısız olabilirim dedim. Ama nefes aldığım ve yeniden denemeye gücüm olduğu sürece ayağa kalkacağım. O hikaye bana şunu öğretti. Benim ulaşacağım noktayı asıl belirleyen şey, önüme çıkan engeller değil, benim üzerinde odaklandığım hedeftir.

Daha sonra bu hikaye John’u benim için bir rakipten bir iş ortağına dönüştürdü. Başarı için gerekli özellikleri takdir ettiğimi ona kanıtladı. Ve bana da zorluklarla başarıyla yüzleşen kahramanların ve anlamlı hikayelerin hayatımızın her köşesinde anlatılmak üzere hazır beklediğini gösterdi.

Bir Cevap Yazın

İlgili Makaleler

Evinizde Siyah Rengi Seviyorsanız 10 Harika Yol

Bir odayı tamamen siyah boyamak şık ve cesur bir girişimdir. Çünkü alanı özel hissettirir...

Yağlı Fırını Temizlemek İçin Çok Kolay Bir Yöntem

Yağlı Fırını Temizlemek İçin Çok Kolay Bir Yöntem. Fırında pişirme yaparken yağlı yiyeceklerin dökülmemesi...

Evinizde Hava Akımı Varsa

Evinizde Hava Akımı Varsa. Kanepede oturuyorsunuz ve aniden boynunuzda hafif bir soğuk hava hissedersiniz....

Sosyal Medya'da Bizi Takip Edin!

252,687BeğenenlerBeğen
6,578TakipçilerTakip Et
447TakipçilerTakip Et
237TakipçilerTakip Et

En Popüler

Yağlı Bulaşıklar İçin Deterjan Yapımı

Yağlı bulaşıkları temizlemek için güçlü deterjanlara ihtiyaç duyarız. Satın alınan deterjanlar kimyasallar içeriyor. Kimyasal bulunmayan ancak etkili bir bulaşık deterjanı isteyenler için bir tarif...

Su Kefiri Nedir? Faydaları Nelerdir?

Su Kefiri Nedir? Faydaları Nelerdir? Su kefiri, Meksika kökenli mucizevi bir içecektir. Su kefiri taneleri, simbiyotik bir ilişki içinde bulunan bakteri ve mayadan oluşur....

Yaşlanmanın Etkilerini Yavaşlatan Egzersizler

Yaşlanmak kaçınılmazdır, çünkü takvim her doğum gününü gösterdiğinde bir yaş daha büyürsünüz. Bununla birlikte, yaş sadece bir sayıdır, yaşlanma, her kişinin vücudunun o sayıdan...

Evinizde Siyah Rengi Seviyorsanız 10 Harika Yol

Bir odayı tamamen siyah boyamak şık ve cesur bir girişimdir. Çünkü alanı özel hissettirir ve rahatlatır. Ancak, evinizde siyahı kullanmak için şöyle bir strateji...